گوناگون20
اجتماعی ، فرهنگی و ...

بالم شكسته، از پرم چيزي نگويم

از كوچ پر درد سرم چيزي نگويم

طوفان سختي باغ‌مان را زیر و رو كرد

از لاله‌هاي پرپرم چيزي نگويم

حق مي‌دهم نشناسي‌ام؛ اما برادر

از آنچه آمد بر سرم، چيزي نگويم

وقت وداع ِآخرت، عالم به هم ريخت

از شيون اهل حرم چيزي نگويم

آتش گرفتن گرچه رسم و سنت ماست

از دامن شعله‌ورم چيزي نگويم

بگذار سر بسته بماند روضه‌هايم

از ماجراي معجرم چيزي نگويم

كم سوتر از چشمان من، چشمان زهراست

از گريه‌هاي مادرم چيزي نگويم

آن صحنه‌هاي سهمگين يادم نرفته

افتادنت از روي زين يادم نرفته

از نعل اسب و بوريا چيزي نگويم

از آن غروب پر بلا چيزي نگويم

در عصر عاشورا النگوهام گم شد

از غارت خلخال‌ها چيزي نگويم

گفتم به تو انگشترت را دربياور

از ساربان بي‌حيا چيزي نگويم

در كوچه‌هاي كوفه ناموست زمين خورد

اصلاً شبيه مجتبي؛ چيزي نگويم

شهر علي نشناخت بانوي خودش را

از جامه‌هاي نخ نما چيزي نگويم

شاگردهايم سنگ بارانم نمودند

از چهره‌هاي آشنا چيزي نگويم

بي‌آبروها! چادرم را پس ندادند

از اين به بعد روضه را... چيزي نگويم

اي خيزران خورده، لبم بي حس‌تر از توست

از خاك برخيز و بگو كه اين سر از توست؟

از خاطراتم همسفر چيزي نگويم

حتي كمي هم مختصر چيزي نگويم

منزل به منزل، محملم در تيررس بود

از سنگ‌هاي خيره سر چيزي نگويم

حتماً خبر داري مرا بازار بردند

آن هم مني كه…!؟ بيشتر چيزي نگويم

از درد پهلو لحظه‌اي خوابم نمي‌برد

از گريه‌هايم تا سحر چيزي نگويم

من در مدينه طشت ديدم، سر نديدم!

از كاخ شام و طشت زر چيزي نگويم

طفلي سكينه داشت جان مي‌داد از ترس

دق مي‌‌كنم اين بار اگر چيزي نگويم

ديدم كه ملعون‌تر از آن شامي، يزيد است

از جمله‌ي - باشد ببر- چيزي نگويم

شرمنده‌ام كه درد و دل كردم برادر

بي تو چگونه خانه برگردم برادر

 



منبع: راسخون ( http://rasekhoon.net/article/show/1124394/ )



ارسال توسط پایبند
 
نه واردی قصره علاقم نه مایل تاجم
 
نه به قصر  و نه به تاج و تخت علاقه مندم

فقط حسینه حسینه حسینه محتاجم
 
فقط به حسین و حسین و حسین محتاج هستم

حسین آدیلا اوقدری عروج ائدر روحیم
 
با نام حسین ، به قدری روح من عروج می کند

که گاه حس ائدورم منده مرد معراجم
 
که گاهی احساس میکنم من هم مرد معراج هستم

انا الحسین دیورم کافر اولموشام یاران
 
من ، انا الحسین میگویم و کافر شده ام

گلون چکون منی داره که منده حلاجم

بیایید مرا هم دار بزنید که من هم حلاج هستم
 
اوطفل مدرسه که ذکر ائدور حسینون آدین
 
آن بچه مدرسه ای که نام حسین را بر زبان می آورد

جانیم او کودکه قربان اودور  بویوک خواجم
 
جانم به فدای آن کودک باشد که بزرگ و خواجه من است

ایویمده خیمه قورورب اوستونه حسین یازورام
 
در خانه ام خیمه ای برپا کرده و نام حسین را بر بالای آن نوشته ام

دولانورام باشینا سویلورم که الحاجم
 
به دور آن میگردم  و دوستش دارم زیرا که حاجی هستم (شاید مقصود  نیازمند و حاجتمند هم باشد-احتمالا تلمیح به حجاج بن یوسف باشد)

حسینون اول قوری عطشان یانان دوداقلارینا
 
اول به لبان خشک و تشنه سوزان حسین

ئولونجه آغلاماسام یوسف اوغلی حجاجم
 
تا زمان مرگ گریه نکنم من پسر یوسف ، حجاج (حجاج ابن یوسف -تلمیحی به جریانی تاریخی حجاج)

حسینه سجده نی رد ائتسه عقل بوشلا منی

اگر عقل سجده بر حسین را رد کند ، مرا رها کن
 
اوتوز بش ایلدی که عقلین صفیندن اخراجم
 
سی و پنج سال است که در صف عقل اخراج شده ام

حسین دیوب گورورم ذوالجلالی قلبیمده
 
حسین میگویم و ذوالجلال را در قلبم میبینم

گور ایندی جامیده من غیبه ناظرم یا،جم
 
حال ببین که در جام من بر غیب ناظر هستم یا بر جم

ویرون بهشتی منه تا دریم شکوفه لرین
 
بهشت را بر من دهید تا شکوفه هایش را برچینم

حسینچی لر ایاقیندا سریم شکوفه لرین

جلوی پای حسینی ها -حسین دوستان- شکوفه ها را بریزم
 

عسگرشاهی اردبیلی




ارسال توسط پایبند

چندی پیش به صورت کامل اتفاقی توفیق زیارت با جناب شاهی اردبیلی ، شاعر پرآوازه و متشخص فراهم شد . بر همین اتفاق ، تصمیم گرفتم که شعری از این شاعر گرانقدر ترک زبان در اینجا بیاورم. .

ای جماعت   بیر ملک   گورکـم لی  سیما   گورموشم

درس آلین من ده ن کی من صورت ده معنا گورموشم

کیپریگ ایملن آچیمیشام  بیر قاره زولفون حلقه سین

اوردا  افلاطون  گزه ن معنانی  پیـــدا   گورموشم

قانلی اشک ایلن  یویوب  پاک ائتمیشم  بو گوزلری

باخمیشام  زیبا  اوزه  جنات الاعلا   گورموشم

کیم دئسه  یوخ دان وار اولماز سویله ین ای بی خبر

من یوخو وار ائیله ین  بیر  چشم شهلا  گورموشم

سورماین محشر سوزون علامه ده ن من ده ن سورون

من قیامت  قالدیران بیر قد رعنا   گورموشم

یئرده هوندور داغلاری حیران ائده ن بیر سرو قد

گوگ ده گون ده ن باج آلان بیر ماه سیما گورموشم

عارفه جان بخش ائده نده  لطفی ای دل باخمیشام

عاشق این جانین آلان دا حسنی  جانا  گورموشم

کلمه کلمه لب لرین ده ن سوز آچان چاغلاردا من

شدده شدده گوهر ویاقوتی رسوا گورموشم

عشق اوخوایلان کیپریگ این نقش ائتمیشم جان لوحینه

غیب سرین نقش ده یا بیلمیشم  یا  گورموشم

اولماسا علم ایم ده دولغون تجربه ام وار (شاهیا)

باش دا کی آغ توک لریم سویله ر کی  دنیا گورمیشم

 

                             در ادامه مطلب  +کلیپ شعر خوانی شاهی اردبیلی در حضور رهبر انقلاب

 



ادامه مطلب...
ارسال توسط پایبند

شعر گوزللر ده وفا اولماز ،، همراه با ترجمه فارسی

یانیر عشقین اودیندا دائما  پروانه ده منده

گزیر حسرتله گیسولر ایچینده شانه ده منده

(ترجمه فارسی : در آتش عشق پروانه و من میسوزیم / شانه و من ، هر دو به  با حسرت به دنبال گیسوی معشوق هتسیم )

***

اورگدن باغلییام زولف پریشان او مه رویه

نئجه کی باغلیدیر زنجیره اول دیوانه ده منده

( ترجمه فارسی  :  دلم را به زلف و گیسوی معشوق همچون ماه میبندم  / همچنان که دیوانه رو به زنجیر می بندند من هم این کار را میکنم )

***

اولوبدیر یار فراقیننان منیم کونلوم (گوئلیم)  ائوی ویران

دوزلمز اولماسا تعمیر بو تون ویرانه ده منده

( دل  و قلب من در فراق یار مرده و خانه اش ویران گشته /  نه ویرانه و نه دل من دیگر درست نمی شود و تعمیر شدنی نیست )

***

گئدیب اغیار حضورینده ائدیر اول سنگ دل جلوه

نه فرقی وار اونا هر آن باخیر بیگانه ده منده

( او به حضور غریبه ها رفته و آن سنگ دل ، خود نمایی می کند / برای او چه فرقی دارد که هم نگاهش میکنم و هم دیگران { هم من میتوانم نگاهش کنم و هم دیگران و چه فرقی بین من و دیگران است ؟ } )

***

وفاسیز یارین هیجریننن ایشیم دی آغلاماق هر گون

اولور گریان همیشه دیده ی حنانه ده منده

( در فراق یار بی وفا ، کار هر روز من گریه کردن است / دیدگان  من و حنانه { احتمالا اسم خاص و اشاره به یک واقعه و شخصی که اسمش حنانه بوده } همیشه گریان است )

**

بیلیر سن یاخشی سن معمار گوزللر ده وفا اولماز

گوزللر دن وفا اونماق قالیب افسانه ده منده

(  معمار { لقب شاعر. تخلص} خودت خوب میدانی که زیبارویان بی وفایند /  وفادارای زیبارویان در دوران افسانه ها و من خلاصه میشد و لاغیر)




ارسال توسط پایبند

بیر  شعر غفاری اردبیلی دن آنا موضوعون دا .

 (شعر زیبای غفاری در مورد مادر )

گؤزلریم قربانین اولسون ،کوسمه مندن آی آنا

آند اولا اؤز جانینا سس وئر ، داریخدیم آی آنا

چوخ گئجه سن صبحه جگ قالدیرن اویاق لای لادئدین

ایندی سن دینجل بیرآز، قوی من دئییم لای لای آنا

سن منه آلدین گئیدیردین حسینون قره سین

من سنه آمما گئیدیردیم کفن ای وای آنا

گئت آنا اوغلو اؤلن زهرایه تاپشیردیم سنی

سن ده زهرا تک منی ، نوکرلریندن سای آنا

من دئدیم گول سن اولوب پرپر داغیلدین گول کیمی

تاپمادیم چونکو سنه گول دن گؤزل بیر تای آنا

کاش دییئیدیم آی سنه ، گوندوز قالاردین پرده ده

هر گئجه یارسی چیخاردین سئیره مثل آی آنا

وئردیین سوت دن گرگ ، آرتیق تؤکم گؤز یاشیمی

گؤز یاشیم تک آخمییب صحرایه ، آخماز چای آنا

من دئیینده آی آنا ، سن جان دئییردین هر زامان

ایندی من جان سسلیرم ، سن وئیرمییرسن های آنا




ارسال توسط پایبند

 

 

شعر عاشورایی - اثر استاد بزرگوار غفاری اردبیلی - به زبان ترکی آذربایجانی

 

 
زینبیـم گـل بـالام قانه باتدی              امدی پیکانی گؤز یومدی یاتدی

گئــت دئنـن بختی قاره ربابه                  اصغریم سینـوین داشین آتدی

مـن دئدیم سووئرللر ایچر سو                  ایلیـر قمــری لر مثلی «کوکو»

بولمدیم بعضی اوچی سوورمیش               اوخلانــا سـو کنارینده آهو

آل بـو قنـداقی منـدن آماندی               غصه‌دن قلبیمین باشـی یاندی

بولمـرم اوخ نجـه دگـدی زینب                 کئچدی اوخ ساق قولوم پارچالاندی
  
حرمله قویدی بیر اوخ کمانه              اصغرین دوتدی حلقین نشانه

تشنـه قربانیمـه دگجین اوخ              قنداقـی دوشلوگی باتدی قانه

گوئیــا هئچ یارالی دگـولدی              گل کیمی باخدی پیکانه گولدی

گئت ربابه‌دئه باشون ساق اولسون       وئردیگون غنچه بیر دسته گولدی

اصغریمه او پیکان چوخ ایدی             پهلوانی ییخان بیر اوخ ایدی

آرزیمین گوللری اولدی پـرپر             گوئیا اصغریم هئچ یوخویدی

تیتـره‌دی اوخ دگنــده ایاقـی             تیتـره‌دیم منـده اصغر سیاقی

بوسه آلدیم بوغازیندن افسوس       بوسه سیز قالدی سولمیش دوداقی

اوخشیور گوزلریم ابره اوغلوم           التمـاس ایلورم صبره اوغلوم

چوخ چتیندی آتا اؤز بالاسین              اؤز الیلـن قویـا قبـره اوغلوم

قارداشیم اولمه سیدی گلردی              اود دوتان قلبیمه سـو سپردی

من قویاندا سنی قبره اوغلوم              قبروین اوسته توپراق تؤکردی

یات دئدی ای گـل پرپر اوغلوم             گئت سنی فاطمـه گوزلر اوغلوم

سولماقین غنچه وقتینده والله             قارداشیم محسنه بنزر اوغلوم

خیمه‌ده سوسن و یاسیم آغلار         گوزلریم مثل احساسیم آغلار

بولسـه میـداندا آواره‌یم من              حالیمه قولسـوز عباسیم آغلار




ارسال توسط پایبند

*شعری که شهید رضایی‌نژاد برای آرمیتا می‌خواند*


خانم رضایی‌نژاد گفت: یکی از شعرهایی که همسرم مرتب برای آرمیتا می‌خواند شعر بهارم دخترم فریدون مشیری بود که الان هم هر وقت آرمیتا این شعر را می‌شنود یاد پدرش می‌افتد.

 

بهارم دخترم از خواب برخيز
شکرخندي بزن شوري برانگيز
گل اقبال من اي غنچه ناز
بهار آمد تو هم با او بياميز
*****************************
بهارم دخترم آغوش واکن
که از هر گوشه گل آغوش واکرد
زمستان ملال انگيز بگذشت
بهاران خنده بر لب آشنا کرد
****************************
بهارم دخترم صحرا هياهوست
چمن زير پر و بال پرستوست
کبود آسمان همرنگ درياست
کبود چشم تو زيباتر از اوست
*****************************
بهارم دخترم نوروز آمد
تبسم بر رخ مردم کند گل
تماشا کن تبسم هاي او را
تبسم کن که خود را گم کند گل
*****************************
بهارم دخترم دست طبيعت
اگر از ابرها گوهر ببارد
وگر از هر گلش جوشد بهاري
بهاري  از تو زيباتر نيارد
****************************
بهارم دخترم چون خنده صبح
اميدي ميدمد در خنده تو
به چشم خويشتن مي بينم از دور
بهار دلکش آينده تو




ارسال توسط پایبند

متن کامل گزارش 3 خبرگذاری را در ادامه مطلب می توانید بخوانید .

 

در این مراسم بانو سوری که اسطوره شعر عاصم و منظومه گران‌سنگ اوست به عنوان یک بانوی معشوقه شکست خورده، مأیوس و دل خسته که استاد عاصم زندگی او را در یکی از منظومه‌هایش به تصویر کشیده در حالی که دسته گلی را در دست گرفته بود وارد سالن برگزاری آیین تجلیل از استاد عاصم اردبیلی شد و با تقدیم این هدیه از او تجلیل کرد که این حضور همه حاضران را مجاب کرد تا سر پا بایستند و چند دقیقه‌ای او را تشویق کنند، این حضور در کنار بهت و حیرت عده‌ای اشک عده‌ای از حاضران را نیز درآورد چرا که صحنه جالبی بود که استاد عاصم با اسطوره شعرهایش سوری که زندگی پرفراز و نشیبی را در اردبیل به عنوان هجرت‌کننده از اقلیم الموت داشته است به همراه است.

در این مراسم دو تن از شخصیت‌های ادیب و فاضل جمهوری آذربایجان در تجلیل از مقام شعر و شاعری استاد عاصم اردبیلی در مراسم حاضر شده بودند که پرفسور شاهین فاضل و رافق شروانی دو چهره برجسته شعر آذربایجان بودند که در مراسم حاضر و قطعاتی از شعر خود را در دوستی و پیوندشان با اردبیل و استاد عاصم اردبیلی قرائت کردند.



ادامه مطلب...
ارسال توسط پایبند

ضمن تسلیت ایام فاطمیه به شما

این شعر رو به شما تقدیم میکنم

منتظر مطالب بعدی در خصوص این ایام باشید.

 

عـــــــــید روزی است که مردم در آن گناه نکنند.

عید امسال حواسمون باشه.

ارزش این چیزا و اعتقاداتمون خیلی خیلی بیشتر از عیده و قابل قیاس با عید نیست.

 

گفتند فاطمیه کدام است ؟

حضرت فاطمه

ابریست کوچه کوچه، دل من ، خدا کند

نم نم، غزل ببارد و توفان به پا کند

حسّی غریب در قلَمَم بغض کرده است

چیزی نمانده پشت غزل را دوتا کند

مضمون داغ و واژه و مقتل بیاورید

شاید که بغض شعر مرا گریه وا کند

با واژه های از رمق افتاده آمدم

می خواست این غزل به شما اقتدا کند

حالا اجازه هست شما را از این به بعد

این شعر سینه سوخته، مادر صدا کند؟

مادر! دوباره کودک بی تاب قصه ات ...

تا اینکه لای لای تو با او چه ها کند

یادش بخیر مادرم از کودکی مرا

می برد تکیه، تکیه که نذر شما کند

یادم نمی رود که مرا فاطمیه ها

می برد با حسین شما آشنا کند

در کوچه های سینه زنی نوحه خوان شدم

تا داغ سینه ی تو مرا مبتلا کند

مادر ! دوباره زخم شما را سروده ام

باید غزل دوباره به عهدش وفا کند:

یک شهر ، خشم و کینه ، در آن کوچه – مانده بود

دست تو را چگونه ز مولا جدا کند

باور نمی کنم که رمق داشت دست تو

مجبور شد که دست علی را رها کند...

تو روی خاک بودی و درگیر خار بود

چشمی که خاک را به نظر کیمیا کند

نفرین نکن ، اجازه بده اشک دیده ات

این خاک معصیت زده را کربلا کند

زخمی که تو نشان علی هم نداده ای

چیزی نمانده سر به روی نیزه وا کند

باید شبانه داغ علی را به خاک برد

نگذار روز ، راز تو را برملا کند...

گفتند فاطمیه کدام است ؟ کوچه چیست؟

افسانه باشد این همه ؛ گفتم خدا کند

با بغض، مردی آمد از این کوچه ها گذشت

می رفت تا برای ظهورش دعا کند

از کوچه ها گذشت ... و باران شروع شد

پایان شعر بود که توفان شروع شد

 




تاریخ: 20 / 12 / 1392برچسب:ایام فاطمیه,شعر,
ارسال توسط پایبند

شهادت مظلومانه امام رضا علیه السلام را تسلیت عرض میکنم

اخبار امام رضا(ع) از حضرت خضر

تا ملائک همه پر را حرکت می دادند                         دور تو، قرص قمر را حرکت می دادند

به طواف تو زمین بار دگر می چرخد                          چون که خُدام تو در را، حرکت می دادند

پرچم و گنبد و گلدسته برای زوّار                              به خوش آمد، همه سر را حرکت می دادند

صبح خدّام تو بودند که با جاروشان                          از کف صحن، سحر را حرکت می دادند

مقصد اصلی شان پنجره فولاد تو بود                        کودکانی که پدر را حرکت می دادند

نوبت عصر شفایت به سرِ شانه ی صحن                  دست ها، چند نفر را حرکت می دادند

***

نمره ی صندلی ام باز درآمد، هشت است                 ساعت رفتن من نیز به مشهد، هشت است

همه جا مضربی از هشت و، به تختِ اعداد                آن که امروز نشسته است به مَسند، هشت است

بین ما مردم ایران، نود و نه درصد                             عدد حاجتمان پنج نباشد، هشت است

کربلایی است دلم در وسط مشهد تو                       کسر بر نُه شود هفتاد و دو درصد، هشت است

علی و فاطمه را هشت عدد حرف، بس است            حاصل ضرب دو تا اسم محمّد، هشت است

عدد چهار همان پرچم سبز حرمت                           یازده شکل دو گلدسته و گنبد، هشت است

هفتِ بی تاب ترینت، لبِ پائین من است                  گر به رویش لب بالایی مرقد، هشت است

هشتمین بیت رسیده است که تأکید کنم                 بهترین ساعت پرواز به مشهد، هشت است




تاریخ: 11 / 10 / 1392برچسب:شهادت,امام رضا,شعر,
ارسال توسط پایبند

صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 163 صفحه بعد

آرشیو مطالب
پيوند هاي روزانه
امکانات جانبی

آمار وب سایت:  

بازدید امروز : 693
بازدید دیروز : 213
بازدید هفته : 693
بازدید ماه : 8800
بازدید کل : 2233529
تعداد مطالب : 811
تعداد نظرات : 379
تعداد آنلاین : 2

Free counters! .............